دکتر مصطفوی | Dr. Mostafavi

شعر دعبل خزاعی از زبان راهزنانكاروان قم از مرو حركت كرد و از شهر فاصله گرفت و چون به گردنه (قوهان) رسيد، دزدان و حراميان سر راه قافله را گرفتند و دست همه كاروانيان را از پشت بستند و هرچه داشتند، به غارت بردند. دعبل بيش از هرچيز، نگران پيراهن امام بود. امّا پيراهن نيز به غارت رفت! از اين جهت، دعبل بسيار ناراحت و اندوهگين شد، زيرا به ياد آورد امام رضا به او سفارش كرده بود از آن پيراهن خوب نگه دارى كند. دعبل به فكر فرو رفته بود و به آن پيراهن مى انديشيد.از آن طرف راهزنان مشغول تقسيم اموال غارت شده كاروانيان بودند و يكى از آنان زير لب كلماتى را زمزمه مى كرد. چون دعبل به كلمات آن حرامى دقت كرد، متوجه شد او اين بيت از قصيده تائيه را به مناسبت تقسيم اموال كاروانيان، آرام آرام مى خواند:اءری فیئهم'>ف...

دعبل بن علی خزاعی، شاعر زمان حضرت رضا علیه السلام گفت: وقتی قصیده تائیه ام - که بیت زیر یکی از ابیات آن است - برای حضرت رضا علیه السلام خواندم؛ دعبل گفت: چون این دو بیت را خواندم؛ حضرت رضا علیه السلام بسیار گریست.دعبل بن علی خزاعی، شاعر زمان حضرت رضا علیه السلام گفت: وقتی قصیده تائیه ام - که بیت زیر یکی از ابیات آن است - برای حضرت رضا علیه السلام خواندم؛مدارس ایات خلت من تلاوةو منزل وحی مقفر العراصاتآن خانه ها، جایگاه تدریس آیاتی چند بود که بیت رسالت در آنها تفسیر آیات می فرمودند؛ و اکنون به سبب جور مخالفان، از تلاوت قرآن خالی شده است. زیرا جای تفسیر آن، محل نزول وحی الهی بود و اکنون عرصه های آن عبارت و هدایت خالی و بیابان و ویران شده است.همین که به ابیات زیر رسیدم؛خروج امام لا محالة واقعیقو...

آهسته می آمد ولی بی بال و پر بودیک دست بر پهلو و دستی بر جگر بودزیر سرِ مهمانی اجباری اش بودوقتی که می آمد عبایش روی سر بوداز بس میان کوچه ها افتاد بر خاکروی لباسش رد پای هر گذر بودبا آه می افتاد و بر می خواست اماآهش زمان راه رفتن بیشتر بودوقتی عصای پیری آدم نباشدباید به زیر منت دیوار و در بودآری شبیه قصه آن کوچه تنگفرسنگها انگار خانه دورتر بودبال پرش زخمی شد از بس دست و پا زدهر جای حجره رد و پاهای جگر بودسختی کشید اما چقدر آرام جان دادآخر سرش بر رو پاهای پسر بودباید که اهل کشف باشی بین روضهباید میان روضه ها اهل نظر بودوای از حسین از آن دمی که چشم وا کردپا روی زخم سینه اش پر دردسر بودوای از دمی که رفت بالا خنجری کُندوای از کسی که شاهدش با چشم تر بودموسی علیمرادی بخوانید...

نفس سوخته را مرهم و درمانی نیست'>نیستحال و روز تو یقین، غیر پریشانی نیستالعطش العطش اینقدر مگو از جگرتکه ازین ظالمه [أمّ فضل] امید به احسانی نیستاثر زهر همین است بسوزاند و بسآه در حُجره ی در بسته که بارانی نیستاصلا انگار بنا نیست که آبت بدهنداصلا انگار در این غمکده، انسانی نیستاین کنیزان به زمین خوردن تو می خندندغربتت آه دگر غربت پنهانی نیسترسم اینست به مهمان همه تکریم کنندزهر دادن بخدا سنت مهمانی نیستخواهری نیست بیاید به سر بالینتخواهری نیست سر تو روی دامانی نیستاینقدر سعی مکن تا که ز جا برخیزیبه تن سوخته ی تو رَمَق و جانی نیستچشم تارت به در حجره چرا خشک شده؟یار و یاور که دراین معرکه میدانی نیستبا تَن مُحتَضَرَت بهتر ازین کاری کهآسمان را به دو خط روضه بگریانی نیستخواهری روی ت...

هم آسمان قصیده ای از بی کرانی اشهم بی کرانه ها غزلِ آسمانی اشای کال ها کمالِ سرِ کوچه باغ اوستباید رسید تا به خدا با نشانی اشاو در مدینه جای پدر را چه پُر نموددر غیبت پدر، پسر و میزبانی اشباغِ معارف است حدیث اش، پیمبرانحَظ می برند موقعِ شیرین زبانی اشاز جبرئیل تا ملک الموت هرکه هستنوشیده است از لبِ جام دهانی اشبابُ الجواد حاجت ما را چه زود دادمشهد پُر است از نفسِ مهربانی اششش گوشه شد ضریح اش اگر بی دلیل نیستاز شش جهت گداست در این میهمانی اشیارب مگیر فیضِ شبِ کاظمین راهرکس خوش است پیشِ عزیزان جانی اشوقت زیارت است و عباراتش از رضاستقربان کودکی اش فدای جوانی اشحالا کبوتران همه از مشهد آمدندتا آسمان بام؛ پی سایبانی اشآقایِ طوس از جگرش آه می کشددر کنجِ حجره تا پسرش آه می کشد اُفتاده است رویِ...

تفسیر آیه 152 سوره شعراء الَّذِينَ يُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ وَلَا يُصْلِحُونَالَّذِينَ يُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ وَلَا يُصْلِحُونَ ﴿١٥٢﴾همانان که در زمین فساد می کنند و به اصلاح گری نمی پردازندقَالُوا إِنَّمَا أَنْتَ مِنَ الْمُسَحَّرِينَ ﴿١٥٣﴾گفتند: جز این نیست که تو از جادوشدگانیمَا أَنْتَ إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُنَا فَأْتِ بِآيَةٍ إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ ﴿١٥٤﴾تو جز بشری مانند ما نیستی، اگر راست می گویی معجزه ای بیاورتفسير اثني عشريالَّذِينَ يُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ: آنانكه فساد مىكنند در زمين حجر به گمراهى مردم از راه حق و رواج فسق و فجور و اشاعه قبايح و شنايع، وَ لا يُصْلِحُونَ: و اصلاح نمىكنند كار خود را به ايمان و طاعت و توبه از كفر و معصيت.واقعه قوم ثمود: علامه مجلسى رحمه اللّه به...

تاریخ ولادت و وفاتمحققان از زمان تولد و زندگی وی ذکری به میان نیاوردهاند. اما با توجه دو نکته تاریخی میتوان این ابهام را برطرف ساخت:نخست این که، زمان حیات برخی از اساتید او مشخص است. بعضی از کسانی که محمد بن احمد از آنها حدیث نقل کرده است، عبارتند از: ابن ابی عمیر (م 217)، احمد بن ابی نصر بزنطی (م 221)، احمد بن محمد بن خالد برقی (م 280)، احمد بن هلال عبرتائی (م 267)....

«عبد الوهاب بن احمد بن علی حنفی شعرانی و»، مکنی به ابومحمد از علمای متصوفه است. معرفی اجمالی در سال ۸۹۸ ق در قلقشنده مصر متولد شد. او را حنفی میگویند، چون منسوب به محمد بن حنفیه بود و شعرانی میخوانند، زیرا در قریهای بدین نام متولد شده است....

راز گشاییبس کُن این یاوه سرایی‌، بس کُن تا به کی‌ خویش ستایی‌؟ ...

ابوالقاسم سعد بن عبدالله اشعری قمی از محدثان شیعه در قرن سوم هجری بود. وی مدتی در بغداد سکونت داشت اما احتمالا اقامت دائمیاش در قم بوده است. سعد اشعری دوران امامت امام حسن عسکری (ع) و دوران غیبت صغری و حضرت صاحب الزمان(عج) را درک کرد.خاندان سعد از خاندان اشعری به شمار میرود. خاندانی که نیای بزرگش به «مالک بن عامر» میرسد. از این خاندان، بزرگان و فقیهان نام آوری پا به عرصه جهان گذاشته که «سعد بن عبدالله اشعری» یکی از آنان است. اساتید سعد بن عبدالله استادان متعددی داشته است که عبارتند از: ابو علی حسن بن عرفه عبدی بغدادی (متوفی ۲۵۷ ق): ادیب و محدث و صاحب آثاری در حدیث و برخی علوم دیگر از جمله کتاب «الجزء» است. وی در سال ۲۵۷ در سامراء درگذشت. ابو جعفر محمد بن عبدالملک دقیقی واسطی (متوفی ۲۶۶ ق): ا...

u200eu200eشعر زیبای علامه طباطبائی از زبان خود ایشان u200eمن به سرچشمه خورشید نه خود بردم راه u200eذره ای بودم و مهر تو مرا بالا برد u200eمن خسی بی سر و پایم که به سیل افتادم u200eاو که می رفت مرا هم به دل دریا برد موضوعات مرتبط: وبلاگ علوم قرآن و حدیثبرچسبها: علامه طباطبایی , تفسیر المیزان , وبلاگ علوم قرآن و حدیث , علوم قرآن و حدیث , گروه تلگرام...

شعر شافعی درباره محبت اهل البیت ع یا راکِباً قِف بالمُحَصَّبِ مِن منیً وَاهتِف بِقاعِدِ خَیفِها وَالنَّاهِضِ سَحَراً إذا فاضَ الحَجیجُ إلی مِنیً فَیضاً کَمُلتَطِمِ الفُراتِ الفائِضِ إن کانَ رَفضاً حُبُّ آلِ مُحمَّدٍ فَلیَشهَدِ الثَّقَلانِ أنّی رَافضِی موضوعات مرتبط: علوم قرآن و حدیث ، وبلاگ علوم قرآن و حدیثبرچسبها: شعر شافعی در مورد اهل بیت...

احمد بن محمد بن عیسی اشعری (حوزه علمیه قم) حوزه علمیه عنوانی متأخر برای مراکز آموزش علوم دینی در میان امامیه است و حوزه علمیه قم پررونقترین و بزرگترین حوزههای علمیه در عصر حاضر میباشد. قدمت مذهب شیعه در قم قدمت بسیار زیاد حوزه علمیه قم، خود حاصل دیرینگی مذهب شیعه در این شهر است که با مهاجرت افراد قبیله در اصل یمنیِ اشعری از کوفه به قم پیوند وثیق دارد.گسترش و افزایش مهاجرت اشعریان شیعی در سده دوم، شهر قم را به زودی به یکی از شهرهای مسلماننشین شیعهمذهب تبدیل کرد. بررسی زندگینامه محدّثان و علمای اهل تشیع که در سده دوم، یا حتی اول، در قم زندگی ...

ترجمه فارسی شعر رزقت أسمح ما في الناس من خلق إذا رزقت التماس العذر في الشيم (س.د. 1394)...

ترجمه فارسی شعر لذعتنيدمعةتلفح خدي نبهتني من ضلالٍ ليس يُجْدِي(س.د 1394)...

ترجمه شعر عربی (لعمرك ان الموت ما اخطا الفتی لکالطول المرخی و ثنیاه بالید) البته به ضرب المثلی نیز تبدیل شده است:...