شعری فوق العاده از امام خمینی (ره)

راز گشایی

بس کُن این یاوه سرایی ، بس کُن

تا به کی خویش ستایی ؟ بس کُن

مخلصان، لب به سُخن وا نکنند

بر کَن این ثوْبِ ریایی ، بس کُن

تو خطاکاری و، حق آگاه استحیله گر! زُهد نمایی بس کُن

حق غنیّ است، برو پیش غنی نزد مخلوق، گدایی بس کُن

هر پرستش که تو کردی ، شرک استبی خُدا! «چند خُدایی » بس کُن

شرک در جان تو منزل دارد دعوی شرکِ زُدایی بس کُن

توی شیطان زده و عشقِ خُدا؟نبری راه به جایی ، بس کُن

سیّئاتِ تو، به است از حَسَناتجان من! شرک فزایی بس کُن

خیل شیطان، نبود اَهْلُ الله

ای قلم! راز گُشایی بس کُن.

بهمن 1365
روح الله موسوی خمینی

موضوعات مرتبط: علوم قرآن و حدیث ، علوم قرآن ، وبلاگ علوم قرآن و حدیث
برچسبها: شعر , امام خمینی , شرک